تا مهر او - برگ خزان....

به رهي ديدم

برهي ديدم برگ خزان
پژمرده ز بيداد زمان
كز شاخه جدا بود
چو ز گلشن رو كرده نهان
در رهگذرش باد خزان
چون پيك بلا بود
اي برگ ستمديده پاييزي
آخر تو ز گلشن ز چه بگريزي
روزي تو هماغوش گلي بودي
دلداده و مدهوش گلي بودي
گفت : عاشق شيدا دلداده رسوا
گويمت چرا فسرده ام
در گل نه صفايي باشد نه وفايي
جز ستم ز دل نبرده ام
آه
بار غمش در دل بنشنادم
در غم او من جان بفشاندم
تا شد نوگل گلشن ديده چمن
رفت آن گل من از دست
با خارو خسي بنشست
من ماندم و صد بار ستم اين پيكر بي جان
اي تازه گل گلشن پژمرده شوي چون من
هر برگ تو افتد به رهي پژمرده و لرزان

خواننده : زنده یاد ایرج بسطامی

برگ پاییزی ام و خسته دل از باد خزان

نوشته شده در شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:35 توسط بیدل |

اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً